!!!Opinia biegłego kompromituje raport inwestora!!! – szczegółowa analiza Klaudii Kanios
Opinia biegłego na okoliczność weryfikacji poprawności Raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia pn. Budowa instalacji do przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych oraz prowadzenie zbierania odpadów przy ul. Czystej 5 w Sobótce (dz. Nr 744) wraz z oceną uwag zawartych we wnioskach złożonych w trakcie przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
― analiza
───────────────
W styczniu 2026 r. do akt postępowania została złożona opinia biegłego sporządzona na okoliczność weryfikacji raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedłożonego przez inwestora — stanowiąca kluczową ekspertyzę w tej sprawie.
───────────────
Czym jest sporządzona opinia biegłego
Sporządzona opinia biegłego weryfikuje raport o oddziaływaniu na środowisko przedłożony przez inwestora — bada poprawność danych, założeń i ustaleń w nim zawartych.
───────────────
Najważniejszy wniosek opinii
Biegły opiniuje o negatywnej weryfikacji raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedsięwzięcia przy ul. Czystej 5 w Sobótce i rekomenduje organowi odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia
Podstawą jest m.in. stwierdzona niezgodność lokalizacji z MPZP, co uruchamia obligatoryjną przesłankę odmowy z art. 80 ust. 2 ustawy ooś.
Innymi słowy — już na poziomie zgodności planistycznej inwestycja nie spełnia warunków umożliwiających wydanie decyzji
Cytaty z opinii:
„W toku analizy zidentyfikowano szereg istotnych wad merytorycznych, błędów w założeniach obliczeniowych (zarówno akustycznych, jak i w zakresie ochrony powietrza) oraz naruszeń prawa miejscowego, które dyskwalifikują przedłożony Raport jako wiarygodny dowód w sprawie.”
oraz
„Planowane przedsięwzięcie (…) niesie ze sobą szereg rzeczywistych zagrożeń, które zostały (…) pominięte, zbagatelizowane lub przedstawione w sposób nierzetelny.”
───────────────
Ocena jakości raportu inwestora
Opinia nie pozostawia wątpliwości — w świetle ustaleń biegłego raport OOŚ traci walor wiarygodnego dowodu w postępowaniu.
Cytat z opinii:
„Przedłożony Raport o oddziaływaniu na środowisko jest dokumentem wadliwym i nie może stanowić podstawy do wydania decyzji, ponieważ:
― narusza prawo miejscowe — lokalizuje inwestycję z I grupy („zawsze znacząco oddziałującą”) na terenie E-P/U, podczas gdy MPZP dopuszcza takie inwestycje wyłącznie na terenie P,
― opiera się na fałszywych danych — zaniża kluczowe parametry wejściowe (natężenie ruchu), co dyskwalifikuje wyniki modelowania.”
───────────────
Jakie wady raportu OOŚ wskazał biegły
Bezwzględna niezgodność z MPZP (przesłanka odmowna)
Planowana instalacja — jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko — została zlokalizowana na terenie E-P/U, podczas gdy § 7 ust. 2 MPZP dopuszcza takie inwestycje wyłącznie na terenach „P”.
„Jest to twarda przesłanka prawna, która obliguje Organ do odmowy wydania decyzji, niezależnie od parametrów technicznych instalacji”
Nierzetelność danych i brak dowodu na hermetyzację uciążliwości
„Raport OOŚ zawiera istotne niespójności metodologiczne i zaniżone dane wejściowe (m.in. w zakresie natężenia transportu oraz parametrów wentylacyjno-akustycznych). Model obliczeniowy nie odzwierciedla rzeczywistej skali pracy zakładu, przez co inwestor nie wykazał, że hałas i emisje zamkną się w granicach działki. Tym samym nie spełniono wymogu § 7 ust. 3 MPZP (zakaz uciążliwości wykraczającej poza teren inwestora), a raport nie spełnia wymogów art. 66 ustawy OOŚ i nie może stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie.”
Konflikt z interesem społecznym
Lokalizacja zakładu przemysłowego o takiej skali i specyfice (odpady, transport ciężki) w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej oraz w otulinie Parku Krajobrazowego stoi w sprzeczności z interesem lokalnej społeczności i zasadami ładu przestrzennego, generując ryzyko trwałego konfliktu społecznego.
───────────────
Jakie rzeczywiste zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi zidentyfikował biegły
Degradacja klimatu akustycznego (istotne ryzyko przekroczeń)
Analiza wskazuje realne prawdopodobieństwo przekroczenia dopuszczalnego poziomu 55 dB na granicy terenów chronionych (MN) — wskutek zaniżenia natężenia transportu ciężkiego,
– niespójności w doborze wentylatorów.
Emisja mikroplastiku do powietrza (nieskuteczne odpylanie)
Zastosowanie przestarzałej technologii odpylania (cyklony) jest rozwiązaniem nieadekwatnym dla lekkich pyłów tworzyw sztucznych.
Skażenie wód i gleby
System odwodnienia jest niewydolny (zbiornik przepełnia się po ok. 4 minutach deszczu nawalnego) oraz nieskuteczny w zakresie podczyszczania. Standardowe separatory substancji ropopochodnych nie zatrzymują mikroplastiku — co stwarza ryzyko jego infiltracji do wód gruntowych i powierzchniowych.
Degradacja krajobrazu
Lokalizacja wielkokubaturowych hal przemysłowych w otulinie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego narusza ład przestrzenny i stoi w sprzeczności z wymogami ochrony krajobrazu priorytetowego.
───────────────
Kluczowe naruszenia prawa miejscowego (MPZP)
Niezgodność lokalizacji inwestycji z MPZP
Opinia biegłego jednoznacznie wskazuje, że planowana instalacja jest sprzeczna z ustaleniami MPZP dla działki nr 744 przy ul. Czystej w Sobótce.
Inwestycja została zakwalifikowana jako przedsięwzięcie zawsze znacząco oddziałujące na środowisko (I grupa). Tymczasem zgodnie z § 7 ust. 2 MPZP inwestycje z tej grupy mogą być lokalizowane wyłącznie na terenach oznaczonych symbolem „P” (przemysł ciężki, składy, magazyny). Działka inwestora ma oznaczenie E-P/U (przemysłowo-usługowe) — a więc inne przeznaczenie.
To kluczowa różnica planistyczna, bowiem plan miejscowy wyraźnie rozróżnia tereny „P” i „P/U”, najbardziej uciążliwe inwestycje dopuszcza wyłącznie na „P”, dla terenów „P/U” nie przewidziano wyjątku.
Naruszenie zakazu uciążliwości wynikającego z MPZP
Opinia wskazuje także na naruszenie § 7 ust. 3 MPZP, który zakazuje uciążliwości dla środowiska poza granicami działki inwestora. Inwestor w raporcie OOŚ deklarował spełnienie tego wymogu, opierając się na „rażąco zaniżonych danych”.
W raporcie przyjęto: ok. 10 pojazdów tygodniowo.
Tymczasem z bilansu mas wynika ok. 52 operacje transportowe tygodniowo — czyli ponad 5-krotnie więcej.
Po korekcie danych biegły stwierdził, że:
„Teza Raportu o ograniczeniu oddziaływania wyłącznie do granic terenu inwestycji jest pozbawiona podstaw dowodowych”.
oraz że:
„Przy tak wąskiej działce i bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy chronionej, nie uprawdopodobniono możliwości skutecznego zatrzymania uciążliwości (zarówno akustycznej, jak i emisji spalin) w obrębie nieruchomości Inwestora. Tym samym, wobec braku rzetelnych dowodów na hermetyzację uciążliwości, należy stwierdzić uzasadnione ryzyko naruszenia zakazu sformułowanego w § 7 ust. 3 MPZP, co uniemożliwia pozytywną weryfikację przedsięwzięcia w tym zakresie.”
Konsekwencja prawna naruszenia MPZP
„Stwierdzona niezgodność z MPZP (lokalizacja inwestycji „zawsze znaczącej” na terenie nieprzemysłowym) obliguje organ do odmowy wydania decyzji środowiskowej na podstawie art. 80 ust. 2 ustawy ooś.”
───────────────
Sprzeczność lokalizacji z zasadą prewencji środowiskowej
Opinia biegłego wskazuje, że planowana lokalizacja instalacji narusza podstawową zasadę ochrony środowiska — zasadę prewencji, czyli zapobiegania zagrożeniom, zanim wystąpią.
Jak wskazano w opinii:
„Lokalizowanie obiektu podlegającego tak surowemu reżimowi kontrolnemu (traktowanemu przez prawo niemal na równi z zakładami o dużym ryzyku wystąpienia awarii) w bezpośrednim styku z zabudową jednorodzinną i w otulinie Parku Krajobrazowego stanowi zaprzeczenie istoty prewencji.”
oraz:
„Próba ulokowania takiej funkcji w tkance miejskiej, pomiędzy domy i tereny cenne przyrodniczo, stoi w sprzeczności z systemową logiką ochrony środowiska w Polsce.”
───────────────
Brak rzetelnej analizy konfliktów społecznych
Opinia biegłego wskazuje, że raport inwestora narusza art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy OOŚ — który wymaga analizy możliwych konfliktów społecznych.
Jak stwierdzono w opinii:
„Raport inwestora marginalizuje problem konfliktów społecznych, ograniczając się do stwierdzeń o braku oddziaływania.”
Tymczasem lokalizacja instalacji — „generuje oczywisty konflikt interesów”, a „brak rzetelnej analizy tych konfliktów (np. wpływu na jakość życia mieszkańców, spadku wartości nieruchomości, kolizji z funkcją turystyczną Sobótki) sprawia, że raport jest dokumentem niekompletnym i nie oddaje rzeczywistej skali problemu”.
───────────────
Zaniżone dane
Opinia biegłego wskazuje na „systemowe i celowe zaniżanie danych wejściowych, co skutkuje wygenerowaniem zafałszowanego obrazu oddziaływania inwestycji sztucznie mieszczących się w granicach norm”, tj.:
― zaniżono ruch ciężarówek — w modelowaniu przyjęto ok. 10 pojazdów tygodniowo, podczas gdy analiza biegłego wskazuje, że rzeczywiste zapotrzebowanie wynosi ok. 36–52 operacje tygodniowo,
― błędnie oszacowano emisje do powietrza i wód — pominięto emisję mikroplastiku, zastosowano nieskuteczne technologie odpylania dla tej frakcji i nie uwzględniono emisji niezorganizowanej (place manewrowe, otwarte bramy).
Jak wskazał biegły:
„Raport obarczony jest wadami merytorycznymi polegającymi na przyjęciu do modelu obliczeniowego danych niezgodnych z rzeczywistym bilansem pracy zakładu”,
„narusza zasadę przezorności, prezentując warianty optymistyczne zamiast realistycznych”,
a „w połączeniu z wykazaną niezgodnością lokalizacji z ustaleniami MPZP (§ 7 ust. 2), nie może stanowić wiarygodnego dowodu w postępowaniu administracyjnym i nie spełnia wymogów rzetelności określonych w art. 66 ustawy ooś”.
───────────────
Wadliwa technologia i nieskuteczna ochrona przed emisjami
Opinia biegłego wskazuje, że zaproponowana technologia nie spełnia standardów najlepszych dostępnych technik (BAT) i została dobrana w wariancie oszczędnościowym — kosztem skuteczności ochrony środowiska. Instalacja ma być wyposażona wyłącznie w cyklony, które są skuteczne dla dużych cząstek, natomiast przy pyłach drobnych i mikroplastiku — powstających w procesie kruszenia tworzyw — ich skuteczność drastycznie spada, co oznacza realne ryzyko emisji tych zanieczyszczeń do powietrza. Jak wskazuje biegły, cząstki te mogą długo utrzymywać się w atmosferze i stanowić bezpośrednie zagrożenie zdrowotne dla mieszkańców.
───────────────
Konflikt z ochroną krajobrazu i ładem przestrzennym
Opinia biegłego wskazuje, że planowana zabudowa (wielkokubaturowe hale przemysłowe) pozostaje w istotnej kolizji z zapisami MPZP w § 8, który nakłada rygorystyczne wymogi kształtowania zabudowy w celu ochrony krajobrazu kulturowego i przyrodniczego Sobótki.
───────────────
Błędy w obliczeniach emisji do powietrza
Opinia biegłego wskazuje na poważne nieprawidłowości w modelowaniu oddziaływań na jakość powietrza. Zakwestionowano m.in. skuteczność planowanego systemu odpylania (cyklony zamiast filtrów workowych), którego efektywność dla drobnych pyłów i mikroplastiku jest znacząco niższa. Wskazano, że rzeczywiste emisje mogą być istotnie wyższe niż deklarowane, a wyniki obliczeń oparto na zaniżonych założeniach i błędach metodycznych — w tym na archiwalnych danych meteorologicznych (1966–1975). W konsekwencji rzetelność wniosków raportu w zakresie wpływu na jakość powietrza została podważona.
───────────────
Hałas i transport: model oparty na zaniżonych danych
Opinia biegłego wskazuje, że analiza akustyczna została oparta na systemowo zaniżonych założeniach — zwłaszcza w zakresie natężenia transportu i parametrów pracy instalacji. W modelu przyjęto ok. 10 operacji ciężkich tygodniowo, podczas gdy z bilansu mas wynika ok. 52 — co sztucznie obniżyło prognozowany poziom hałasu. Dodatkowo „optymalizowano” wyniki manipulacją parametrami technicznymi (np. kierunkowością wylotów), uzyskując poziom ok. 53,1 dB — tuż pod normą (55 dB), bez realnej rezerwy środowiskowej. Po przyjęciu realistycznych danych istnieje wysokie ryzyko przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu na terenach chronionych.
───────────────
Zagrożenie dla wód gruntowych i powierzchniowych
Opinia biegłego wskazuje, że „projektowany system zagospodarowania wód opadowych jest rażąco niedowymiarowany i nie zapewnia bezpieczeństwa środowiskowego dla obszaru wrażliwego (otulina Parku Krajobrazowego, zlewnia Czarnej Wody)”. Zbiornik retencyjny o pojemności 15 m³ wypełnia się — według obliczeń — w ok. 4 minuty deszczu, co czyni jego funkcję retencyjną iluzoryczną i oznacza szybkie przejście w tryb przelewu awaryjnego. Nadmiar wód ma trafiać do gruntu lub rowu melioracyjnego — wraz z zanieczyszczeniami z placów: zawiesiną, substancjami ropopochodnymi i mikroplastikiem. System podczyszczania (osadnik + separator ropopochodny) nie zatrzymuje mikroplastiku, co oznacza jego infiltrację do wód gruntowych lub bezpośrednią emisję do wód powierzchniowych. Biegły wskazuje, że „w efekcie wtłaczanie tak podczyszczonych wód do studni chłonnych jest w istocie bezpośrednią iniekcją zanieczyszczeń do środowiska”.
Wniosek biegłego jest jednoznaczny:
„Przyjęte rozwiązania nie gwarantują ochrony wód i gleby przed trwałym zanieczyszczeniem mikroplastikiem. Jest to zanieczyszczenie niebiodegradowalne, kumulujące się w środowisku. Stanowi poważne zaniedbanie projektowe, naruszające wymogi ochrony wód (Ramowa Dyrektywa Wodna)”.
───────────────
Uciążliwość zapachowa i jej zaniżona ocena
Opinia biegłego wskazuje, że raport inwestora błędnie uznał ryzyko odorowe za „niskie”, opierając się na fikcyjnie zaniżonych danych logistycznych. Przy realnym natężeniu ruchu (ok. 52 operacje ciężkie tygodniowo zamiast 10) transport staje się dominującym źródłem uciążliwości zapachowej — spaliny z manewrujących TIR-ów, a wąska działka bez strefy buforowej oznacza emisję tuż przy zabudowie mieszkaniowej.
Dodatkowym źródłem odorów będzie magazynowanie i przeładunek odpadów — cyt.:
„Choć Inwestor deklaruje przetwarzanie odpadów ‘czystych’, w praktyce odpady tworzyw sztucznych (…) często zawierają śladowe ilości zanieczyszczeń”, a przy tak dużej skali „nawet niewielki procent zanieczyszczeń generuje zauważalną emisję odorów, szczególnie w okresie letnim”. „Rozładunek i magazynowanie (…) przy otwartych bramach (…) powoduje emisję niezorganizowaną na zewnątrz (…) zapach (…) może być wyczuwalny na posesjach sąsiednich”.
Jak wskazano w opinii:
„W rzeczywistości, przy uwzględnieniu realnego natężenia ruchu oraz specyfiki terenowej, inwestycja będzie źródłem istotnej uciążliwości zapachowej dla najbliższego sąsiedztwa, co narusza zakaz sformułowany w § 7 ust. 3 MPZP (zakaz uciążliwości wykraczającej poza granice działki)”
oraz:
„Przyjęta w Raporcie teza o „niskiej uciążliwości zapachowej” jest fałszywa, ponieważ wynika z przyjęcia fikcyjnych danych o transporcie. W rzeczywistości, skumulowany efekt spalin z intensywnego ruchu ciężarowego na wąskiej działce oraz emisja niezorganizowana z hal i placów (przy otwartych bramach) będą skutkować przenoszeniem uciążliwości zapachowej na tereny sąsiednie. Stanowi to bezpośrednie naruszenie § 7 ust. 3 MPZP, który nakazuje, aby uciążliwość w aspekcie środowiska nie wykraczała poza granice terenu, do którego inwestor ma tytuł prawny. W warunkach tak intensywnej logistyki na tak małym terenie, spełnienie tego wymogu jest niemożliwe”.
───────────────
Braki w rozpoznaniu przyrodniczym
Opinia biegłego wskazuje, że dokumentacja przyrodnicza jest niewystarczająca i brakuje specjalistycznych kontroli terenowych, które powinny stanowić podstawę raportu OOŚ. W szczególności w raporcie inwestora zabrakło:
― kontroli ornitologicznej 
― w okresie lęgowym (IV–VI) w buforze 100 m — ze szczególnym uwzględnieniem zadrzewień i ekotonów,
― kontroli herpetologicznej 
― wiosną (III–V) — pod kątem tras migracji i miejsc rozrodu płazów,
― screeningu chiropterologicznego 
― (V–IX) dla tras przelotów nietoperzy.
───────────────
Zasadność zarzutów społecznych potwierdzona
Opinia biegłego jednoznacznie potwierdza zasadność kluczowych uwag strony społecznej.
Cyt.:
„Analiza wykazuje, że uwagi społeczne nie mają charakteru roszczeniowego (subiektywnego), lecz punktują
― rzeczywiste
― merytoryczne
― prawne wady Raportu”.
Jak wskazano dalej:
„Wnioski zawarte w pismach mieszkańców znajdują pełne potwierdzenie w niezależnych wyliczeniach inżynierskich (…) Obawy o degradację otuliny Parku (…) oraz o zdrowie i bezpieczeństwo nie są wyrazem subiektywnego lęku, lecz logiczną konsekwencją wadliwie zaprojektowanej inwestycji”.
───────────────
Otulina Parku — zarzut w pełni podzielony
Biegły wprost podziela argument o sprzeczności lokalizacji z funkcją ochronną otuliny Ślężańskiego Parku Krajobrazowego.
Cyt.:
„Biegły w pełni podziela tę argumentację. Wnioskodawca (…) słusznie przywołuje orzecznictwo (m.in. wyrok WSA w Warszawie sygn. IV SA/Wa 1640/05), wskazujące, że otulina nie jest tworem teoretycznym, lecz strefą funkcjonalną, która ma realnie chronić Park przed presją zewnętrzną.”
oraz:
„Lokalizacja zakładu przetwarzania odpadów (przemysł uciążliwy) w tej strefie narusza:
― zasady Audytu Krajobrazowego — teren sklasyfikowany jako krajobraz priorytetowy (Masyw Ślęży / Sobótka), gdzie obowiązuje zakaz lokalizacji inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Raport Inwestora całkowicie pominął ten dokument planistyczny rangi wojewódzkiej.
― integralność wizualną — brak analiz widokowych; wprowadzenie hal przemysłowych w oś widokową na Masyw Ślęży stanowi trwałą degradację krajobrazu.
Zarzut jest ZASADNY. Lokalizacja funkcji przemysłowej w otulinie — wbrew rekomendacjom Audytu Krajobrazowego — narusza ład przestrzenny i niweczy cel ustanowienia ochrony prawnej tego terenu.”
───────────────
Pozostałe zarzuty społeczne — uznane za zasadne
Biegły potwierdził m.in.:
― zagrożenie dla rzekotki drzewnej — „ryzyko krytyczne”
― ryzyko skażenia wód mikroplastikiem — „zrzut mikroplastiku do środowiska jest pewny”
― ryzyko przekroczeń hałasu — „ryzyko krytyczne”, a „obawy mieszkańców merytorycznie w pełni uzasadnione”
― niezgodność lokalizacji z MPZP — „zarzut zasadny prawnie”
― emisję mikroplastiku do powietrza i wód — „realne ryzyko”, a „obawy potwierdzone”
― degradację krajobrazu — „zarzuty słuszne”
― spadek jakości życia i wartości nieruchomości — „obiektywny wtórny skutek oddziaływań środowiskowych (hałas, spaliny, ryzyko awarii). Lokalizacja uciążliwego przemysłu w bezpośrednim styku z zabudową jednorodzinną (MN) drastycznie narusza tzw. dobrosąsiedztwo”
───────────────
Sprzeciw społeczny nie wynika z NIMBY
Biegły wskazał, że — cyt.:
„Przeprowadzona weryfikacja dowodzi, że masowy sprzeciw społeczny wobec planowanej inwestycji nie wynika z przesłanek
― subiektywnych,
― emocjonalnych
― czy tzw. syndromu NIMBY (Not In My Back Yard).
Przeciwnie — intuicyjne obawy mieszkańców znajdują pełne odzwierciedlenie w obiektywnych faktach
― technicznych,
― prawnych
― i obliczeniowych
przedstawionych w niniejszej ekspertyzie.
Społeczność lokalna trafnie zidentyfikowała zagrożenia
― hałas,
― transport,
― mikroplastik,
― niezgodność z planem,
które Inwestor w Raporcie próbował zbagatelizować lub ukryć.
Wnioski stron o niedopuszczenie do realizacji inwestycji w tym kształcie i w tej lokalizacji są zatem całkowicie zbieżne z wnioskami końcowymi Opinii”.